Tag-Archive for » sanat «
Resim hediyeleri ve sanat adına düzenlenmiş sitemizde sevdiklerinize onları
mutlu etmek için hediye resim çizdirebilirsiniz. Karakalem portrelerden
kuru boya resimlere ve yağlı boya tablolara uzanan bu hediye alternatifleri.
Hem sizi alternatif hediye arayışından kurtaracak hemde sevdiklerinizi mutlu
etmenizi sağlayacak bir hediye türüdür. Sanat türleri arasında hediyeye
dönüştürebileceğiniz resim türünü bu uygun fırsatla kaçırmayın.
Sizde sevdiklerinizi özel günlerinde bu özel armağanla mutlu edin.
Yağlı boya resimler karakalem portreler arıyorsanız doğru yerdesiniz.
| Karakalem çalışmaları ressamın tonlar üzerinde el ayarını yapmak |
| için kullandığı en önemli çalışma biçimidir. Çoğu ressam karakalem |
| tonlamalarını sever ve ona yaptığı resim hobi gibi gelir. Tabiki resim |
| aynı zamanda hobi olarak görülebilir fakat her çizilen resmin bir |
| öyküsü bir sanatçısı olması sanatçının resmine sanat gözüyle bakması |
| çok önemlidir. |
| Her meslekte bu böyledir. Mesleğinizi sanaatkar edasıyla yaparsanız |
| çok önemlidir. Artık sizin sanatçısı olduğunuz sizinle büyüyen bir |
| meslek haline gelir. Karakalem de baştada bahsettiğimiz gibi gölge |
| oyunları çok önemlidir. Karakalem iki renkten oluştuğu için onu |
| gölgelerle renklendirmek sizin sanat kabiliyetinize bağlıdır. |
| Yaptığınız resmi birine hediye ediyor olabilirsiniz veya ticaret |
| olarak görüyorda olabilirsiniz. Burada önemli olan yaptığınız işe |
| saygıdır. Yaptığınız işe ne kadar saygı duyar ve hakkını verirseniz o |
| size o kadar güzel geri döner. En güzel resimler çizmek için en içten |
| parmaklara ihtiyaç vardır. Çizdiğiniz resim karakalem olsun, yağlı boya |
| olsun veya resmin başka bir alanı olsun. Bol bol alıştırma her sanat |
| dalında her meslekte olduğu gibi resim sanatında da size çok şey |
| katacaktır. |
Üç boyutlu sanat yapıtlarının yaygın adıdır. Heykelin diğer sanat eserlerinden farkı en,
boy ve yüksekliğinin hacimli biçimde ve bu üç boyutunda görünebilmesidir. Heykel hacim
sanatıdır. Heykel ressamı form, oran, plan ve hacim kaygılarıyla ilgilenir. Resim ile heykel
sanatının birleştikleri düşünce, biçim tasasıdır.
MUM BOYALAR VE YAĞLI PASTELLER
Sanat tarihinde bilinen en eski malzemelerden biride mum boyadır. Mum boya, eski Mısır, Yunan ve Roma’da Ankostik adı verilen bir teknikle, erimiş mum içinetoz boyaları karıştırılarak yapılır ve yaygın olarak kullanılırdı. Günümüzde bu boyaların çeşitleri 64 renge kadar çıkmaktadır. Piyasada yağlı pastel olarak bilinen bir tür mum boya da vardır. Bu boya da mum boyayla birlikte aynı teknikle yapılmış olmakla birlikte, mumu daha yumuşak ve yağlıdır. Mum boya yağlı pastelden daha az yumuşak olduğundan bir kat mum boya üstüne ikinci bir kat daha sürüldüğünde boya yüzeyi düzgünleşir ve grenler ortadan kalkar. Mum boya renkler sabit kalmadıklarından koyu rengin üzerine açık renk sürmek oldukça zordur.Yağlı pasteller daha yumuşak olduklarındangerçek pastelle çalışırkenyaptığımız gibi koyu renklerin üstüne açık renkleri sürebiliriz.
Pişmiş toprak yapı malzemesinin, yani genellikle tuğlanın yüzünü dekoratif, belki de koruyucu nedenlerle sırlamak Mezopotamya’da Sümer uygarlığına dayanan eski bir tekniktir. Babil’de büyük duvar yüzeyleri sırlı tuğla ile kaplanıyordu. Abbasiler çağında bu teknik yeniden canlanmış ve özellikle 12. yüzyıldan sonra, Türklerin hakim oldukları bölgelerde büyük gelişme göstermiştir.
Çini yapımı ve çiniyi mimari malzeme olarak kullanma Anadolu’ya İran’dan gelmiştir. 13. yüzyılda sırlı pişmiş toprak malzeme ile yapılan her çeşit dekorasyon büyük bir gelişme gösteriyor. Bu dekorasyonun bazen yapının bütün duvarlarını kapladığını ve onda mozaikle kaplı Bizans yapıları gibi ağırlığından uzaklaşmış bir renk atmosferi yarattığını görüyoruz. Konya’da Karatay Medresesi’nin ve Tokat’ta Gök Medrese’nin kalan dekorasyonları bu konuda eksik de olsa bir fikir veriyor. Özellikle 1251 tarihli Karatay Medresesi, çini ve mozaik çini karışık dekorasyonu, kabartma tekniğindeki çinileri, zengin renk sıkalası ile en iyi korunmuş örneklerinden biridir.
13. yüzyıl Selçuklu mimarisinde, özellikle medreselerin dekorasyonunda, mozaik çini kullanılmıştır. Bu gelişmenin ilk aşamasını Azerbaycan’da yapmış olan bu teknik, Anadolu’da İran’dan daha erken bir gelişme göstermişe benzemektedir. Sivas’ta 1218 tarihli Keykavus Şifaiyesi, bu süsleme tekniklerinin en güzel örneklerinden birirdir.
PİCASSO (Pabio Ruız)
İspanyol ressam desenci gravürcü ve heykelci ( Malaga -Mougıns ) dehasını genç yaşta ortaya koyan ve çok uzun ömürlü bir yaratıcılık gösteren sanatçı biçimden biçime girdiği halde yine de tutarlı kalan yenilik ve arayışlarıyla XX. yy sanatını tümüyle etkiledi. Yaşamı boyunca birçok kez kent ve atölye değiştirdi ( Paris Güney Fransa vb ) çalkantılı bir aşk hayatı sürdü. Hayat arkadaşları yaşamında ve sanatında önemli bir rol oynadılar. Fernande, Olivier ,Eva Gouel Olga Olga Hokiova Marie Therese Walter Dora Maar Françoise Gilot Jacgueline Rogue.
Picasso akademik eğitimini ( La Coruna Barcelona ve Madrid de) tamamlayınca İspanyol sanatının özgünlüğünü korumuş bir yanına ( ortaçağ sanatı el Greco) ilgi duydu ve XIX. yy in en son yıllarında Barcelona sanat çevrelerinde Muncn Steinlen ve Toulouse-Lautrecin yapıtlarını keşfetti. Yapıtın ruh bilimsel içeriğini on plana çıkararak anlatımda çeşitli denkliklerde yararlandı mavi, maddi ve manevi çöküntüyü simgeliyor (” mavi dönem”) (1901-1904) (ütücü kadın 1903 Guggen heim Museum.New York ) pembe ise cambazların yaşamını hatırlıyordu. (”pembe dönem” (1904-05) cambazlar national galleriy.Washıngton) Ancak 1904′te Paris’e yerleştikten sonra sanatında geniş çaplı bir değişiklik meydana geldi. Üslubunda ve konularında 1906-07 den başlayarak görülen yeniliğin kökeninde iber sonrada ”zenci” heykelciliğinin örneklerinden yararlanarak esas olana ulaşmayı amaçlayan bir plastik anlayışına yönelmesi çeşitli sanatçılarla (Matisse Derain, Brague) ya da yapıtlarıyla (İngres Cezanne Gauduin) karşılaşması yer alır Bunun sonucunda nesnelerin köşeli parçalara Bölünmesiyle daha da belirginleşen bir geometrileştirmeyle (horta de Ebro’da fabrika 1909 Ermita). Sen-Petersburg; Kadın başı Bronz. 1909 Picasso müzesi. Paris) ayırt edilen Dolambaçsız ve devrimci bir anlayış doğdu (avignonlu genç kızlar 1906-07) bu anlayış Brague’in çalışmalarıyla birleşerek , kübizm’e vardı.
Figür ve natürmortlarda (hemen de salt bu konular işlendi) hacimlerin parçalanması gözlemlenir: bu parçalanma düzlemler halinde bir yapılanmayı sağlar ve çok geçmeden soyutlanmanın sınırlarını zorlayacak (renkler kahverengi ve gri tonlarına biçimler bir kaç işarete indirgenmiştir) bütüncül bir görüşe (D.H Kahnweiler’in portresi 1910 ( art İnstıtute . Chıgago) olanak verir.Gerçeklikle bağıntı kurma sorununa 1911′den başlayarak resim mekanına rakam harf ya da sözcüklerin sokulması ardından gazete ya da duvar kağıdı parçaları ağaç yada hasır taklitleri gibi gerçek öğelerin resimle bütünleştirilmesi ( Hasır İskemleli natürmort 1912 ilkbaharı Picasso müzesi Paris) gibi yeni çözümler getirilir. Savaşın sonuna dek papier colleiler ( şişe bardak ve keman 1912-13 National Museum Stockhoim ) ve ağaç yada metal öğelerle yapılan asambalajlar ( bass şişesi bardak ve gazete 1914 Picasso müzesi Paris ) kubist biçim dağarcığında sıkça kullanılan nesnelere girişimci bir yaklaşım önerir. Ancak savaşın bitmesiyle birlikte italyayı keşfetmesi (1917) ve Diaghilev ile uzun bir işbirliğinin de (parede (1917) Puicıneila (1920) Mercure (1924) vb balelerinin dekor ve kostümler) yardımıyla sanatçı geleneksel esinli eskiye dönmeye hevesli ve anıtsal görünümlü bir resme yöneldi ( Pan flüt 1923 Picasso müzesi paris) Bununla birlikte kübist deneyimleri unutmak şöyle dursun( üç müzikçi 1921 Museum of art. Philadelphia). bunların çok sayıda hatta birbirine karşıt uzantılarını gerçekleştirdi biçimlerin parçalanıp bölünmesi gerçek üstücü etki altında düzlemlerin ”fırtınalı” bir bireşimini olduğu kadar (dans 1925 Tate Gallery Londra; çarmıha geriliş 1930 Picasso müzesi Paris ) anıtsal hacimlere erotik ve acımasız bir oyunu gerçekleştirmeyi de (Deniz kıyısında figürler . 1931, ay y. Paris) sağladı; bu üsluplaştırma, bir yandan J Gonzelez’in yardımıyla 1928-29 ‘dan başlayarak gerçekleştirdiği yarı soyut demir konstrüksinlardan, öte yandan 1932-33 yıllarının yusyuvarlak kadın baş ve büstlerinde görülür.İspanyol iç savaşı ve ikinci dünya savaşı sırasında, nesne ve yüzlerdeki biçim bozulmaları daha belirginleşir ( bir iç mekandaki kadınlar, 1936, uzanmış büyük nü ,1943 Picasso müzesi, Paris) yüzler kaygılı ( ağlayan kadın,1937, ay. y. ) trajik (Guerrinica ;1937 ) bir ifade kazanır ya da klasik yapım tekniğinin yardımıyla zaman dışı bir patetikliğe bürünür ( Koyunlu adam bronz 1944 Picasso müzesi Paris) sanatçının siyasal açıdan bağlanmasıyla (1944′te komünist partiye girer) ve yeniden bir dinginliğe kavuşmasıyla ( yaşama sevinci: 1946. Picasso müzesi Antibes) bu dönem sonuna erer. Güney Fransa kıyılarını tanıması ve bir daha ayrılmamak üzere buraya yerleştirilmesiyle Picasso, denemelerini çeşitlendirir. sıradan nesnelerin (dişi maymunla yavrusu, 1952, Picasso müzesi, Paris) yada geometrik öğelerin (”yıkananlar ” dizisi 1956 ay, y. ) bir araya getirilmesiyle gerçekleştirilen heykeller, kesilmiş ve boyanmış saclar, çok sayıda desen ve gravür Vallauris de çömlekçilik ve seramik çalışmaları vb. Resim alanında, kendisinin ya da çağdaşlarının yapıtlarından (Matise’e göndermeler yaptığı cannes atölyesi, 1956, ay. y. Paris) sağladığı katkılara plastik dilin çeşitliliğini araştırır; geçmişin büyük yapıtlarını sorgular ( Delac roix’ya göre ”Cezayirli kadınlar ” ( 1954-55) Velazguez’in ”las Menninas”ına göre ”Nedimeler” (1957) Manetye göre ”kırda yemek ” ( 1960-61) vb. dizileri) ve bu sorgulamayı, doğrudan resim üzerine ( bunların en yetkin örneği ressam ve modeli teması üzerine yaptığı çalışmalardır). dolayısıyla da hem yaratıcılık, hem de ressam ve kadın üzerine giriştiği çeşitlemelere birer bahane olarak ele alır.
Barcelona Antibes (Grimaldi şatosu) ve Paris ‘te (sale konağı) Picasso müzeleri vardır. Sanatçının kendi oluşturduğu koleksiyon ise (kortejler ustası [XVII. yy. ] Corot. Cezanne, Degas [ monotipler] Reonit H. Rousseau, Brague, MirQ, Matisse vb’ nin yapıtlar) Louvre’a bağışlanmıştır.
