İbrahim Çallı (1882-1960) Türk ressam.

İzlenimci Türk resim sanatının tanınmış temsilcilerinden biridir. Resimdeki ustalığı kadar iğneleyici sözleri ve kendine özgü yaşantısıyla da ünlüdür.

Çallı ilk ve orta öğrenimini memleketi olan Çal’da ve Denizli’de tamamladıktan sonra İstanbul’a geldi. Resme tutkundu, ama okula giremedi. Adliyede katip oldu; maaşı ile kıt kanaat geçinmeğe çalışıyor, bir yandan da resim yapmağa devam ediyordu. Zamanın ünlü ressamlarından Şeker Ahmet Paşa’nın ilgisini çekti ve onun desteği ile İstanbul Güzel Sanatlar Okulu’na girdi (1906) .

İstanbul Güzel Sanatlar Okulu’nda dört yıl okuyan Çallı, Maarif Nezareti’nin (Milli Eğitim Bakanlığı) açtığı sınavı kazanarak Fransa’ya gitti. Paris Güzel Sanatlar Okulu’nda Fernand Cormon’un atölyesinde dört yıl resim çalıştı.

Birinci Dünya Savaşının başlamasıyla Türkiye’ye dönen Çallı, İstanbul Güzel Sanatlar Okulu’nda öğretmen oldu. Fransız izlenimciliğinin etkisinde kalmakla birlikte değişik bir yol izledi. Resimlerinde daha özgür bir davranışa yöneldi, doğanın yanısıra değişik tiplerde insan resimlerine de yer vererek klasik Türk resminin çerçevesinden dışarı taştı, ayrıca resimde renk parlaklığına ve saydamlığa büyük önem verdi. Bu anlayışla peyzajlar, natürmortlar, portreler, kompozisyonlar ve benzeri yapıtlara imza attı.

Eserlerinden bazıları: Cami Avlusu, Mevleviler, Dikiş Diken Kadın, Hatay, İstiklal Savaşında Zeybekler, Türk Topçularının Mevzie Girişi, Nü, Balıkçı Kayığı, Çayır ve Keçiler, Manolyalar, Atatürk, İsmet İnönü ve Yahya Kemal Beyatlı portreleridir.